ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΜΗΛΟΕΙΔΩΝ

Ανθεκτικές είναι οι ποικιλίες  Freedom, Prima και Moira.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Βλαστοί:
Σπάνια είναι η προσβολή βλαστών, η οποία όταν συμβαίνει αφορά νεαρούς βλαστούς κάποιων ποικιλιών. Αρχικά έχουμε εμφάνιση κηλίδων που στη συνέχεια μετατρέπονται σε φλύκταινες και μικρά έλκη.

Φύλλα:
Προσβάλλει συνήθως τα νεαρά φύλλα. Αρχικά εμφανίζονται κυκλικές ή ακανόνιστες ελαιώδεις κηλίδες, καστανού-μαύρου χρώματος και βελούδινης υφής που στη συνέχεια μετατρέπονται σε ξηρές φελλώδεις περιοχές ελαφρώς υπερυψωμένες.  Τα φύλλα καρουλιάζουν, παραμορφώνονται και πέφτουν με αποτέλεσμα την εξασθένηση τωνγυτών λόγω μειωμένης φωτοσυνθετικής  ικανότητας.

Άνθη:
Προσβάλλονται όλα τα μέρη του άνθους.

Καρποί:
Προσβολή των καρπών μπορεί να συμβεί σε όλα τα στάδια ανάπτυξης τους. Παρατηρούνται επιφανειακές βελούδινες κηλίδες  καστανού ή μαύρου χρώματος  που προκαλούν  φελλοποίηση , ρωγμές, παραμόρφωση και πολλές φορές πτώση των καρπών.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1.  Προληπτικοί ψεκασμοί εφαρμόζονται σε χρονιές που επικρατούν βροχοπτώσεις σε συνδυασμό με μέτριες θερμοκρασίες.
Η εφαρμογή των προληπτικών ψεκασμών γίνεται :
α)στο στάδιο της  πράσινης κορυφής,
β) στο στάδιο της ρόδινης κορυφής
γ) στο στάδιο της πτώσης του 75% των πετάλων, και
δ) συνέχιση ανά 10-14 ημέρες εφόσον οι συνθήκες ευνοούν την ανάπτυξη της ασθένειας.

2.  Καταστροφή των περιθηκίων:
Γίνεται με ψεκασμό (ουρία, benomyl, thiophanate methyl).

3.  Καλλιεργητικά μέτρα:

α)  Αποφυγή εγκατάστασης οπωρώνων σε περιοχές που έχουν υψηλή σχετική υγρασία.

β)  Αραιή φύτευση και κατάλληλο κλάδεμα με στόχο την επίτευξη σωστού αερισμού και μείωσης της υγρασίας.

4.  Καταστροφή διαχειμάζουσας μορφής στην αχλαδιά:
αφαίρεση και καταστροφή των προσβεβλημένων κλάδων, ή εφαρμογή χειμερινού ψεκασμού με θειασβέστιο.

ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ

Τα σκευάσματα Προστατευτικής χρήσης είναι:
1. Χαλκούχα ,τα οποία χρησιμοποιούμε στους δύο πρώτους ψεκασμούς και
2. Οργανικά όπως mancozeb + zineb, prorineb, captan,  ziram, thiram, dithianon, dodine, ferbam)

Τα διασυστηματικά σκευάσματα που χρησιμοποιούμε είναι:
1. βενζιμιδαζολικά (carbendazim,benomyl, thiophanate methyl),
2. παρεμποδιστές βιοσύνθεσης εργοστερόλης (fenarimol, triforine, myclobutanil, penconazole, flusilazol),
3. στρομπιλουρίνες (kresoxumethyl)

Προσβάλει τα φύλλα, τα άνθη , τους νεαρούς βλαστούς, τους οφθαλμούς και τους καρπούς.

Συμπτώματα:

Οφθαλμοί:
Η προσβολή των οφθαλμών προκαλεί καθυστέρηση στην  έκπτυξη τους.

Φύλλα:
Στην επάνω επιφάνεια των φύλλων εμφανίζονται χλωρωτικές κηλίδες με ασαφή όρια ,ενώ στην κάτω επιφάνεια εμφανίζονται αλευρώδεις  εξανθήσεις οι οποίες σε προχωρημένο στάδιο καλύπτουν και την επάνω επιφάνεια και τον μίσχο προκαλώντας ανόρθωση του ελάσματος, καχεξία, καρούλιασμα, ξήρανση πτώση των φύλλων.

Τρυφεροί βλαστοί:
Στους τρυφερούς βλαστούς παρατηρείται  ελαφρά παραμόρφωση, καχεξία και ξήρανση της κορυφής. Πολύ συχνά καλύπτονται από τις  αλευρώδεις εξάνθησεις που καλύπτουν και τα φύλλα .

Άνθη:
Προσβολή των ανθέων προκαλεί ξήρανση και ανθόρροια.

Καρποί:
Προσβάλονται μόνο οι νεαροί καρποί στους οποίους εμφανίζονται παραμορφώσεις, επιφανειακές ρωγμές και λεπτές δικτυωτές  και νηματοειδείς γραμμές  γνωστές ως δερμάτωση.

Ευνοϊκές συνθήκες:
Η εξάπλωση του Ωιδίου ευνοείται από ξηροθερμικές συνθήκες .
Κατάλληλη θερμοκρασία ανάπτυξης του ωιδίου  Θ=10-33 οC.
Η υψηλή υγρασία παρεμποδίζει την εκδήλωση της ασθένειας.

Αντιμετώπιση

Τρόποι αντιμετώπισης της ασθένειας είναι:

1.  H εφαρμογή προληπτικών ψεκασμών με τα κατάλληλα μυκητοκτόνα στα στάδια:

α) της πράσινης κορυφής,

β) της ρόδινης κορυφής,

γ) μετά την πτώση των πετάλων.

 Σκευάσματα που χρησιμοποιούνται:
Προστατευτικά: θείο, dinocap και
Διασυστηματικά:  benomyl, carbendazim, thiophanate methyl fenarimol, triadimefon.
Γενικά συστήνεται ταυτόχρονη καταπολέμηση ωιδίου και φουζικλαδίου με σκευάσματα που είναι αποτελεσματικά για την            ταυτόχρονη καταπολέμηση και των δύο παθογόνων.
2. Η αφαίρεση των προσβεβλημένων κλάδων.
3. Η καταστροφή των εστιών διαχείμασης του μύκητα.
4. Η εφαρμογή χειμερινού ψεκασμού με πολτό δινιτροορθοκρεζόλης.

Η συγκεκριμένη ασθένεια μολύνει και τους κέδρους και παρουσιάζει περιορισμένο οικονομικό ενδιαφέρον. Αποτελεί πρόβλημα μόνο σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε δασικές περιοχές στις οποίες φύονται κέδροι και στους οποίους δεν γίνεται καταπολέμιση της αθένειας.

Συμπτώματα:

Στα μηλοειδή τα συμπτώματα της ασθένειας εμφανίζονται στα φύλλα, στους βλαστούς και στους καρπούς.

Την άνοιξη έχουμε την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, συγκεκριμένα εμφανίζονται ανυψωμένες κυκλικές ή ελειψοειδείς, με διάσπαρτα μαύρα στίγματα κηλίδες σε χρώμα σκουριάς στην πάνω επιφάνεια των φύλλων, στους τρυφερούς βλαστούς και  στους μικρούς καρπούς .
Το καλοκαίρι  έχουμε την εμφάνιση στη κάτω επιφάνεια των φύλλων (στην αντίστοιχη θέση των κηλίδων που εμφανίστηκαν την άνοιξη) καστανών εξογκωμένων περιοχών μέσα στις οποίες εμφανίζονται οι  καρποφορίες του μύκητα. Σε προχωρημένο στάδιο προκαλείται φυλλόπτωση.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση της ασθένειας γίνεται με :
1.  Εγκατάσταση καλλιέργειας μηλοειδών σε απόσταση με ακτίνα μεγαλύτερη των 500 m.
2.  Χρήση ανθεκτικών ποικιλιών στην ασθένεια
3.  Εφαρμογή  ψεκασμών την άνοιξη κατά τα στάδια:

α)  της λευκής κορυφής,

β)  της πτώσεως του 75% των πετάλων και

γ)  15 ημέρες αργότερα ,
με διθειοκαρβαμιδικά (thiram, zineb, maneb) και διασυστηματικά (triadimefon, triforine) σκευάσματα.

Είναι μία ασθένεια που προσβάλει κυρίως την απιδιά και την κυδωνιά και λιγότερο την μηλιά.
Είναι μια ασθένεια φυλλώματος μικρής σχετικά οικονομικής σημασίας.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Προσβάλει κυρίως τα φύλλα και κάτω υπό συγκεκριμένες συνθήκες τους καρπούς και τους μίσχους.

• Φύλλα:Χαρακτηριστικό σύμπτωμα, είναι η ανάπτυ­ξη αργά την άνοιξη πολυάριθμων μικρών κηλίδων κυκλικού ή ακανόνιστου σχήματος. Οι κηλίδες αυτές  αρχικά έχουν καστα­νό χρώμα το οποίο στη συνέχεια γκριζόλευκο και περιβάλλονται από ερυθροκαστανή ζώνη. Στο κέντρο των κηλίδων παρατηρείται σχηματισμός μαύρων στιγμάτων.
  Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής παρατηρείται φυλλόπτωση προς το τέλος του καλοκαιριού.
• Καρποί και μίσχοι:
  Όταν επικρατούν  συνθήκες υψηλής υγρασίας η προσβολή επεκτείνεται στους μίσχους και στους καρπούς.

Ευνοϊκές συνθήκες:
οι πρωτογενείς μολύνσεις ευνοούνται από υψηλή σχετική υγρασία βροχόπτωση και θερμοκρασία 10 ^οC  ενώ οι δευτερογενείς μολύνσεις από υγρασία και πιο θερμό καιρό.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Οι επεμβάσεις που γίνονται  για την αντιμετώπιση του φουζικλαδίου συνήθως είναι αρκετοί για την αντιμετώπιση και της  σεπτορίωσης.
Σε περίπτωση που έχουμε έντονες προσβολές εκτελούμε  έναν ή δύο συμπληρωματικούς ψεκασμούς με χαλκούχα ή βορδιγάλειο πολτό.
Για την μείωση των προτωγενών μολύνσεων πραγματοποιούμε το Φεβρουάριο ψεκασμό με χειμερινό πολτό δινιτροβουτυλοφαινόλης DNPB  στα  φύλλα που βρίσκονται στο έδαφος με στόχο τη μείωση τη μείωση των πρωτογενών μολύνσεων.
Ενώ για μείωση των προσβολών εφαρμόζουμε αραιή φύτευση και πραγματοποιούμε τα κατάλληλα κλαδέματα για καλύτερο αερισμό των φυτών.

Προσβάλουν όλα τα καρποφόρα και δασικά δένδρα.
Βρίσκονται στη βάση του λαιμού και στις ρίζες.
Προσβάλουν το κάμβιο και το φλοιό.
Εμποδίζουν την πρόσληψη νερού και θρεπτικών συστατικών.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

1 .Σήψη και νέκρωση ριζών.
2. Καχεκτική βλάστηση, χλώρωση, ξήρανση των φύλλων, φυλλόπτωση.
3. Έκκριση κόμμεος στη βάση του κορμού.
4. Ξήρανση και νέκρωση κλάδων.
5. Απότομος μαρασμός και αποπληξία - ξήρανση ολόκληρου του δένδρου.
6. Τα δένδρα παρουσιάζουν μεγάλη καρποφορία χωρίς να προλάβουν να ωριμάσουν τους καρπούς τους τη χρονιά πρό της ξηράνσεώς τους.
7. Στον αγρό εμφανίζεται κατά κηλίδες, διάσπαρτα.

Ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης της νόσου είναι η υψηλή υγρασία του εδάφους .

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

• 1. Πρίν την εγκατάσταση νέων φυτειών:
     α) εκρίζωση και κάψιμο ολόκληρων των παλαιών δένδρων με ολόκληρο το ριζικό τους σύστημα
     β) χρήση ανθεκτικών υποκειμένων και ο εμβολιασμός να πραγματοποιείται σε ύψος 50 εκ από το έδαφος
     γ) Η φύτευση δεν πρέπει να πραγματοποιείται σε μεγάλο βάθος
     δ) χρήση υγιούς φυτικού υλικού
     ε) καλή απστράγγιση του εδάφους.
     στ) καλλιέργεια του αγρού με σιτηρά για 1-2 χρόνια.

• 1.  Σε εγκατεστημένες φυτείες:
     α) Προχωρούμε σε εκρίζωση και κάψιμο των προσβεβλημένων δένδρων με ολόκληρο το ριζικό τους σύστημα
     β) Ανοίγουμε αυλάκι πλάτους 30 cm και βάθους 60 cm περιφερειακά από τα μολυσμένα δένδρα
     γ) Σε περίπτωση αρχικής προσβολής μπορεί να γίνει εφαρμογή εφαρμογή βενζιμιδαζολικών μυκητοκτόνων (benomyl, carbendazim) στα δένδρα
     δ) Κάνουμε ηλιοαπολύμανση του εδάφους.
     ε) αποφεύγουμε ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν πληγές σε κορμό και ρίζες.
     στ) εφαρμόζουμε προληπτική επάλειψη κορμών με βορδιγάλειο πάστα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Το πιο κοινό χαρακτηριστικό της ασθένειας είναι η μάρανση, νέκρωση και ξήρανση των ταξιανθιών, που εκδηλώνουν καστανό ή μαύρο μεταχρωματισμό(σαν να έχει περάσει φωτιά).
Η εμφάνιση των πρώτων μολύνσεων γίνεται  την άνοιξη ξεκινώντας από τα άνθη, και στη συνέχεια  επεκτείνονται στα φύλλα και τους βλαστούς.

Άνθη:
Τα άνθη παρουσιάζουν αρχικά υδατώδη εμφάνιση και στη συνέχεια μαυρίζουν, συρρικνώνονται, ξηραίνονται αλλά δεν πέφτουν μέχρι το χειμώνα.

Φύλλα:
Τα φύλλα μαραίνονται, μαυρίζουν και ξηραίνονται. Τα νεκρά φύλλα  όπως και τα άνθη παραμένουν  μέχρι το χειμώνα πάνω στο δένδρο.

Βλαστοί:
Οι βλαστοί αρχικά μαραίνονται στην κορυφή η οποία λυγίζει και στη συνέχεια παίρνουν μαύρο χρώμα και ξηραίνονται.

Καρποί:
Οι ανώριμοι καρποί στην αρχή εμφανίζουν μαλακή υδαρή σήψη και στη συνέχεια μαυρίζουν, συρρικνώνονται και μουμιοποιούνται.

Κλαδιά-βραχίονες-κορμός:
Στα κλαδιά στους βραχίονες και στον κορμό προκαλούνται έλκη. Ο φλοιός στην περιφέρεια του έλκους έχει χρώμα βαθύ πράσινο ενώ το ξύλο έχει ακανόνιστες ερυθροκαστανές ραβδώσεις. Τα έλκη επεκτείνονται πολύ γρήγορα το καλοκαίρι.

Ευνοϊκές συνθήκες:
Την ανάπτυξη της ασθένειας ευνοεί ο υγρός και ζεστός καιρός.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1. Σε περιοχές όπου η ασθένεια ενδημεί ακολουθείται πρόγραμμα τριών στόχων:

α)   μείωση του αρχικού μολύσματος:
αφαίρεση των ελκών το χειμώνα, των προσβεβλημένων κλάδων στην καλλιεργητική περίοδο, εκρίζωση και κάψιμο των έντονα προσβεβλημένων δέντρων

β) μείωση της ευαισθησίας των δέντρων:
καταπολέμηση εντόμων, ανθεκτικές ποικιλίες

γ)   παρεμπόδιση της μόλυνσης τις κρίσιμες περιόδους με ψεκασμούς: 3 ψεκασμοί με χαλκούχα ανά 5 ημέρες, ο 1ος με το άνοιγμα του 5% των ανθέων

2. Σε περιοχές που δεν έχει εμφανισθεί η ασθένεια:

α) φυτοϋγειονομικός έλεγχος: παρεμπόδιση εισαγωγής μολυσμένου φυτικού υλικού

β) παρακολούθηση φυτωριακού υλικού: για 1-2 χρόνια σε ειδικό σταθμό και μετά διάθεση του στους καλλιεργητές με πιστοποιητικό φυτοϋγείας

3. Βιολογική αντιμετώπιση με ανταγωνιστικά βακτήρια