Φύλλα:

Στα φύλλα εμφανίζονται ερυθροκαστανές κηλίδες που αργότερα γίνονται καστανές,  παρουσιάζεται ξήρανση στο κέντρο  ενώ στην περιφέρεια τους  παίρνουν χρώμα  ερυθρο-ιώδη , στη συνέχεια έχουμε αποκόλληση των  νεκρών  ιστών με αποτέλεσμα την εμφάνιση τρυπών (“τρύπες από σκάγια”).

Bλαστοί:

Στους βλαστούς εμφανίζονται κηλίδες χρώματος ερυθροκαστανού  που μετατρέπονται  σε έλκη από το οποίο εκκρίνεται κόμμι. Με την ανάπτυξη των ελκών ξηραίνονται οφθαλμοί, άνθη και ταξιανθίες την άνοιξη.

Καρποί:

Στους καρπούς εμφανίζονται κηλίδες όμοιες με αυτές που εμφανίζονται στα φύλλα οι οποίες συνήθως είναι  βυθισμένες.

Γενικά:  Έχουμε την εμφάνιση χλωρωτικών κηλίδων  οι οποίες στη συνέχεια γίνονται νεκρωτικές με κύριο χαρακτηριστικό την εμφάνιση, στην επιφάνεια των προσβεβλημένων οργάνων, τεφρόλευκου αλευρώδους επιχρίσματος .

Φύλλα:

Στα φύλλα παρουσιάζεται  κατσάρωμα και παραμόρφωση .

Bλαστοί:

Στους βλαστούς έχουμε κάμψη κορυφής, καχεκτική ανάπτυξη, και κάποιες φορές  ξήρανση.

Οφθαλμοί:

Οι οφθαλμοί δεν αναπτύσσονται ή αναπτύσσονται αργά.

Καρποί:

Στους καρπούς έχουμε εμφάνιση κυκλικών  κηλίδων  χρώματος υπόλευκου που επεκτείνονται και γίνονται καστανές και δερματώδεις, παρουσιάζοντας διογκώσεις ή σχισμές.

Η ασθένεια ευνοείται από ξηροθερμικές συνθήκες.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Εφαρμόζονται 3 ψεκασμοί ώς εξής:

α. με την πτώση των πετάλων

β. 15 ημέρες μετά τον προηγούμενο

γ. 20 ημέρες μετά τον προηγούμενο.

Σε ευπαθείς περιοχές συνεχίζονται οι ψεκασμοί ανά 15 ημέρες μέχρι το τέλος της ανάπτυξης των βλαστών.

Σκευάσματα 

-Θειάφι (μόνο για τη ροδακινιά όταν Θ<32 0C)

-Οργανικά (dinocap)

-Διασυστηματικά (benomyl, carbendazim, tebuconazole, myclobutanil, pyrifenox,penconazole, triadimefon)

Φύλλα:

Στην πάνω επιφάνεια εμφανίζονται κηλίδες μικρές κίτρινες-καστανές (σκουριά) .

Στην κάτω επιφάνεια εμφανίζονται, πορτοκαλοκίτρινες κηλίδες διάστικτες από μικροσκοπικές καστανές φλύκταινες-φουσκάλες (μοιάζουν με στίγματα) που σχίζονται και μετατρέπονται σε ουρεδοσωρούς. Αργά το καλοκαίρι σχηματίζουν τους τελειοσωρούς (μαύροι). Φυλλόπτωση.

Καρποί:

Στους καρπούς έχουμε εμφάνιση  μικρών σκουροπράσινων με κίτρινο-πορτοκαλί κέντρο κηλίδων που βυθίζονται καθώς αναπτύσσεται ο καρπός.

Στο κέντρο μπορεί να φανούν τελειοσωροί.

Bλαστοί:

Στους βλαστούς παρουσιάζονται μικρά έλκη.

Διάδοση:

Την άνοιξη διασπείρονται με τον άνεμο ή την βροχή και προκαλούν νέες μολύνσεις.

•Η ασθένεια ευνοείται από θερμό καιρό (Θ=22-25 οC).

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Εφαρμόζονται  2 έως 3 ψεκασμοί  την περίοδο της βλάστησης ,κάθε  10 με 15 ημέρες, ξεκινώντας μετά την πτώση των πετάλων.

Σκευάσματα: Θείο, χαλκούχα, οργανικά (maneb), διασυστηματικά (chlorothalonil, tebuconazole, myclobutanil, azoxystrobin).

Στις περιοχές που η ασθένεια δεν δημιουργεί  σοβαρό πρόβλημα η έναρξη των ψεκασμών γίνεται με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων.

Άνθη: 

τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται την άνοιξη σε οποιοδήποτε μέρος του άνθους. Οι ιστοί γίνονταικαστανοί, και ο μεταχρωματισμόςεπεκτείνεται σε ολόκληρο το άνθος,μαραίνονται,συρρικνώνονται,ξηραίνονται και παραμένουν πάνω στο δένδρο. Με υγρό καιρό εμφανίζονται τεφροκάστανες εξανθήσεις.

Κλαδίσκοι:

 η προσβολή από τα άνθη επεκτείνεται στους κλαδίσκους, εμφανίζονται έλκη και ξήρανση του υπερκείμενου τμήματος. Στην περιφέρεια του έλκους συχνά εμφανίζεταιεπουλωτικός ιστός, ενώ στα έλκη και στις νεκρές κορυφές παρατηρείται έκκριση κόμμεος με υγρό καιρό και στη συνέχεια εμφανίζονται τασποριοδόχειατου μύκητα (πυκνές ομάδες ελεύθερων κονιδιοφόρων με κονίδια σαν μαξιλαράκια).

Καρποί: Πρό- & μετά- συλλεκτικά. Επιφανειακή, κυκλική, καστανή κηλίδα αρχικά που επεκτείνεται, επί της οποίας σχηματίζονται τα σποριοδόχεια του μύκητα σε μορφή συγκεντρικών κύκλων. Υγρή-ξηρή σήψη ανάλογα με τον καιρό. Οι καρποί τελικά γίνονται καστανοί,αφυδατώνονται, συρρικνώνονται, ξηραίνονται (μουμιοποίηση). Πέφτουν ή παραμένουν πάνω στο δένδρο.

Ευνοϊκές συνθήκες: υγρός-νεφοσκεπής καιρός καιεύρος θερμοκρασιών (5-27 οC)

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

• Καταστροφή των εστιών διαχείμασης του μύκητα μεκλάδεμα και κάψιμο των προσβεβλημένων κλάδων.

• Συνιστώνται 3 ψεκασμοί κατά τα στάδια

α. έκπτυξη οφθαμών,

β. λευκή ή ρόδινη κορυφή,

γ. πλήρης άνθηση (χαλκούχα, captan, thiram, benomyl, thiophanate methyl, chorothalonil, folpet).

• Προστασία από πρό- και μετά- συλλεκτικές σήψεις με εφαρμογή ενός ψεκασμού πρίν τη συγκομιδή και εμβάπτιση καρπών σε benomyl,αποφυγή τραυματισμού των καρπών, διατήρηση στο ψυγείο, βιολογική αντιμετώπιση σήψεων (Bacillus subtilis, Penicillium frequentans)

Η σημαντικότερη ασθένεια των πυρηνοκάρπων (κυρίως της ροδακινιάς και αμυγδαλιάς). Σπανιότερα παρατηρείται στη δαμασκηνιά (κυρίως σε καρπούς), βερικοκιά και κερασιά.

1.Ροδακινιά: 

Τα συμπτώματα παρατηρούνται κυρίως την άνοιξη.

φύλλα: εμφανίζουν ανώμαλη πάχυνσηλόγωυπερπλασίας, κατσάρωμα,παραμόρφωση, ερυθρίαση(τεφρή-αλευρώδης εξάνθηση από ασκούς & ασκοσπόρια). Τελικά γίνονταικιτρινότεφρα, καστανά,μαραίνονται,ξηραίνονται και πέφτουν αρχές καλοκαιριού.

βλαστοί: διογκώσεις, βραχεία βλάστηση, ρόδακες,χλώρωση ήερυθρίαση.

καρποί: τοπικές κιτρινοπράσινες ή υπέρυθρεςδιογκώσεις, καρπόπτωση.

2. Δαμασκηνιά: 

χαρακτηριστική παραμόρφωση τωνκαρπών: επιμήκεις,πεπλατυσμένοι,υπερμεγέθεις,σπογγώδης σάρκα, κοιλότητα στο κέντρο, πράσινοι, ανώριμοι. Ανώμαλη επιφάνεια που καλύπτεται από αλευρώδες επίχρισμα (ασκοί του μύκητα που προβάλλουν κάτω από την εφυμενίδα),καστανοί, μαραίνονται,πέφτουν.

3. Κερασιά (σπάνια-όχι στη χώρα μας):

κατσάρωμα-παραμόρφωση φύλλων,βλαστομανία.

Ευνοϊκές συνθήκες: χαμηλές θερμοκρασίες (10-20 οC) και υψηλή υγρασία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1. Εκτέλεση ενός μόνο ψεκασμού το φθινόπωρο για την καταστροφή των μολυσμάτων (βλαστοσπορίων) μεχαλκούχα (βορδιγάλειο πολτό ή οξυχλωριούχο χαλκό) ήμε thiram,captan, ziram, ferbam – εύκολη αντιμετώπιση.

2. Αφαίρεση και κάψιμο των προσβεβλημένων βλαστών σε όλη τη διάρκεια βλαστικής περιόδου.

3. Ανθεκτικές ποικιλίεςροδακινιάς (Redhaven).

Προσβαλλόμενα όργανα: κυρίως φύλλα, σπανίως καρποί, ποδίσκοι, βλαστοί.

Φύλλα:

αρχικά στο πάνω μέρος του ελάσματος εμφανίζονται μικρές, κυκλικές,υπέρυθρες–καστανές κηλίδες με σαφή όρια. Με υγρό καιρό στο κάτω μέρος του ελάσματος, στο κέντρο των κηλίδων εμφανίζονται υπορόδινες μάζες σπορίων. Οι ιστοί των κηλίδων τελικά νεκρώνονται και αποχωρίζονται από τους υγιείς ιστούς αφήνοντας οπές (¨τρύπες από σκάγια¨) που ομοιάζουν με εκείνες που προκαλεί το Κορύνεο.

Χλώρωση, φυλλόπτωση.

Καρποί:

ανώριμοι, ανοιχτού χρώματος,μαλακοί καιυδαρείς.

Τα δένδρα παρουσιάζονται καχεκτικά καιευπαθή στους παγετούς.

Ευνοϊκές συνθήκες: υγρός-βροχερόςκαιρός και Θ=15,5-20 οC

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Επεμβάσεις με μυκητοκτόνα κατά την πτώση των πετάλων και κάθε 15 ημέρες μέχρι τη συγκομιδή(benomyl, propineb, dithianon, captan, ferbam,dichlone, ziram).

• Χρήση ανθεκτικών ποικιλιών(August Supreme).

.

Προσβαλλόμενα όργανα: κλαδίσκοι, κλάδοι και κορμός.

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα:εξογκωμένα-ανοικτά έλκησε κλαδίσκους, κλάδους και κορμό των δένδρων (παθογνωμονικό).

Ο σχηματισμός των ελκών αρχίζει απόπληγές (ουλές φύλλων, χαλάζι, παγετός, έντομα) με την εμφάνιση μιαςδιογκώσεως του φλοιού, οοποίος έπειτασχίζεταικατά μήκος και βάθος μέχρι το ξύλο. Καθώς αναπτύσσονται οι γύρω ιστοί, απομακρύνονται μεταξύ τους και σχηματίζονται ανοικτά έλκη. Έπειτα, τα διογκωμένα χείλη αποκτούν ανώμαλη επιφάνεια καιχρώμα καστανό. Οι διογκωμένοι ιστοί είναι μαλακοί και αργότερα γίνονται καστανοί όπως και τουπερκείμενο ξύλο. Τα έλκη μπορεί να επεκταθούν και ναπεριβάλλουν τον κλάδο ή κορμό προκαλόνταςξηράνσεις κλάδων ή ολόκληρων δένδρων.

Τα δένδρα παρουσιάζουν βαθμιαία εξασθένηση,ελάττωση της παραγωγικότητας καιαποξήρανσηκλάδων και ολόκληρων δένδρων.

Ευνοϊκές συνθήκες: υγρασία και εύρος θερμοκρασιών3-32 οC

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1.Αφαίρεση και κάψιμο όλων των προσβεβλημένων κλάδων όταν ο καιρός είναι ξηρός.Απολύμανση εργαλείων με εμβάπτιση σε διάλυμα φορμόλης.

2. Εφαρμογή δύο ψεκασμών: 1ος έναρξη φυλλόπτωσης και 2ος 15 ημέρες αργότερα (βορδιγάλειοςπολτός,οξυχλωριούχος χαλκός).

3. Ψεκασμός με χαλκούχααμέσως μετά από παγετό ή χαλαζόπτωση.

4. Χρήση ανθεκτικών ποικιλιών(Ferragnes, Feranduel, Marcona και Παγκράτη).

5. Αν διαπιστωθεί η ασθένεια σε αμόλυντη περιοχή, εκρίζωσηκαικάψιμο των προσβεβλημένων δένδρων, μη διακίνηση πολλ/κού υλικούαπό περιοχές όπου ενδημεί η ασθένεια.

.

Φύλλα:

χλώρωση νεύρων καιχλωρωτικές κηλίδες. Παραμόρφωση φύλλων στην ροδακινιά.

Καρπούς:

χλωρωτικούς δακτυλίους στη ροδακινιά.Κηλίδες ανοιχτού χρώματος και ελαφριά παραμόρφωση στη βερικοκιά. Η σάρκα είναι άνοστη. Στον πυρήνα (κουκούτσι) σχηματίζοντα υποκίτρινες ή καστανές δακτυλιωτές κηλίδες (παθογνωμονικό). Στη δαμασκηνιά βυθισμένες κηλίδες κάτω από αυτές η σάρκα είναι σκουρόχρωμη. Καρπόπτωση.

Μετάδοση: με τις αφίδες κατά μη έμμονο τρόπο και με το αγενές πολλαπλασιαστικό υλικό.

• ΔΕΝ μεταδίδεται με το σπόρο, τη γύρη και το έδαφος.

• ΔΕΝ προσβάλλει κερασιά, βυσσινιά

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1. Χρήση υγιούς πολ/κού υλικού

2. Εκρίζωση και καταστροφή τωνύποπτων δέντρων

3. Χρήση ανεκτικών ποικιλιών