ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΑΜΠΕΛΟΥ

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Φύλλα:
Στην επάνω επιφάνεια των  φύλλων εμφανίζονται αρχικά κυκλικές ελαιώδεις κηλίδες χρώματος ανοιχτού πράσινου οι οποίες στη συνέχεια νεκρώνονται και προκαλείται φυλλόπτωση.
Στην κάτω επιφάνεια των φύλλων και υπό ευνοϊκές ατμοσφαιρικές συνθήκες ,εμφανίζεται  μία λευκή χιονώδης  εξάνθηση .

Βλαστοί:
Οι προσβολές στους βλαστούς παρουσιάζονται με την εμφάνιση καστανών κηλίδων (βρασμένο χόρτο) και μόνο όταν αυτοί είναι τρυφεροί.

Άνθη:

Η προσβολή στα άνθη προκαλεί μάρανση και πτώση τους.

Ράγες :
Οι προσβεβλημένες ράγες  παίρνουν χρώμα καστανοπράσινο , συρρικνώνονται, σχίζονται και πέφτουν.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Καλλιεργητικά μέτρα:

-φροντίζουμε να μην υπάρχουν σημεία στον αμπελώνα που κρατούν νερό.

–απομακρύνουμε τυχόν βάτα που υπάρχουν στα όρια του αμπελώνα .

–καταστρέφουμε  τις έρπουσες κληματίδες.

–παραχώνουμε  τα φύλλα με στόχο την  καταστροφή των ωοσπορίων.

–κάνουμε τα κατάλληλα κλαδέματα  και ξεφυλλίσματα με στόχο τον σωστό αερισμό.

Χημικά μέτρα
Εφαρμόζουμε ψεκασμούς με όπου η ασθένεια ενδημεί στα εξής στάδια:

1.Όταν οι βλαστοί έχουν μήκος 8-10 cm.

2.Μετά από 10 ημέρες.

3.Λίγο πριν την άνθηση(στάδιο μούρου).

4.Λίγο μετά τη γονιμοποίηση.

Σκευάσματα:

-χαλκούχα

(βορδιγάλειος πολτός, οξυχλωριούχος χαλκός)

-οργανικά προστατευτικά (επαφής) (mancozeb, propineb, maneb, folpet)

–οργανικά διασυστηματικά (metalaxyl, phosetyl-al, azoxystrobin)

–μίγματα προστατευτικών με χαλκούχα ή διασυστηματικά.

Συμπτώματα

Φύλλα :
Στην επάνω και στην κάτω επιφάνεια των φύλλων εμφανίζονται χλωρωτικές-κίτρινες κηλίδες παρόμοιες με τις λαδιές του  περονόσπορου με τη διαφορά ότι είναι  μικρότερες σε μέγεθος και δεν έχουν σαφή όρια.
Σε έντονη προσβολή έχουμε παραμόρφωση των φύλλων.

Βλαστοί :
Τα πράσινα μέρη των βλαστών καλύπτονται από ένα λευκό επίχρισμα .
Στο τέλος καλοκαιριού οι βλαστοί που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια παίρνουν ένα καστανοϊώδες χρώμα που ωφείλεται  στη νέκρωση των επιφανειακών κυττάρων των προσβεβλημένων ιστών, ενώ νωρίς την άνοιξη αποκτούν χρώμα γκρι.

Άνθη :
Τα άνθη ξεραίνονται και πέφτουν.

Ράγες :
Οι ράγες παίρνουν ένα ελαιογκριζοπράσινο  χρώμα, παρουσιάζουν δερμάτωση και σχίσιμο, νέκρωνονται και πέφτουν .
Στην όψη φαίνονται σαν να είναι πασπαλισμένες με αλεύρι.

Αντιμετώπιση

Η σημαντικότερη μέθοδος καταπολέμησης της ασθένειας είναι η πρόληψη.

Χημική αντιμετώπιση:

1.Χρήση θειαφιού και των παράγωγων του.

2.Στάδια εφαρμογής των ψεκασμών:

• 3 ^ο έως 5^ο φύλλο
• κατά την άνθηση
• μετά το δέσιμο
• κάθε 15-20 μέρες μέχρι το γυάλισμα
• Απρίλιο-Ιούνιο

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:

Προσβάλλονται οι οι κληματίδες, οι βραχίονες,βλαστοί και τα φύλλα.

• Στις προσβολές του προηγούμενου έτους οι κεφαλές είναι νεκρές και οι οφθαλμοί δεν εκπτύσσονται. Είναι διάστικτες με  πυκνίδια και το χρώμα τους είναι ανοιχτό τεφρό.
• Σε νέες προσβολές  έχουμε εμφάνιση  καστανών νεκρωτικών κηλίδων στα κατώτερα μέρη της κληματίδας
  Στα κατώτερα φύλλα εμφανίζονται διάσπαρτες, μικρές νεκρωτικές κηλίδες με χλωρωτική άλω.

Αντιμετώπιση

1.Χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού.

2.Εμβάπτιση σε διάλυμα φορμόλης των εργαλείων κλαδέματος για την απολύμανση τους.

3.Αφαίρεση των νέων κληματίδων που παρουσιάζουν προσβολές κατά το χλωρό κλάδεμα.

4.Αφαίρεση και κάψιμο των προσβεβλημένων βραχιόνων κατά τη διάρκεια του κλαδέματος.

5.Εφαρμογή δύο με τρείς προληπτικούς ψεκασμούς  μετά το άνοιγμα των ματιών με οργανικά (maneb , mancozeb, captan, folpet), διασυστηματικά (azoxystrobin, kresoxymethyl, carbendazim) , ή χαλκούχα σκευάσματα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Εμφανίζεται συνήθως σε αμπέλια ηλικίας μεγαλύτερης των 10 ετών.

Φύλλα:
Στα φύλλα η εμφάνιση της ασθένειας πραγματοποιείται το καλοκαίρι ή στις αρχές φθινοπώρου μετά την άνθιση. Αρχικά στα κατώτερα φύλλα εμφανίζεται περιφερειακή-μεσονεύρια χλώρωση η οποία στη συνέχεια οδηγεί σε  μεταχρωματισμό, νέκρωση και πτώση των φύλλων πριν αυτά φτάσουν σε ανάπτυξη το πλήρες μέγεθος τους.
•Καρδιόξυλο:
Στο καρδιόξυλο εμφανίζονται μεγάλα σχισίματα και σήψη.
Σε μία  εγκάρσια τομή του  φαίνεται πορώδες, μαλακό, τρίβεται εύκολα και έχει μια απόχρωση κιτρινόλευκη η οποία αποτελεί το χαρακτηριστικότερο ασφαλές σύμπτωμα για την διάγνωση της ασθένειας.
Σε επιμήκη τομή φαίνεται μια λεπτή ζώνη σκληρού μαύρου ξύλου που ακολουθείται από μια ζώνη κιτρινόλευκου  νεκρωτικού ξύλου. Αυτή η νεκρωτική ζώνη πολλές φορές συγχέεται με τα συμπτώματα της ευτυπίωσης,  ενώ είναι πολύ πιθανό να υπάρχει προσβολή και από τις 2 ασθένειες ταυτόχρονα.

Βραδύς μαρσμός:
ο βραδύς μαρασμός εμφανίζεται αρχικά στα φύλλα με κύριο χαρακτηριστικό την τριχρωμία στο φύλλο γνωστή
ως «λωρίδες τίγρης» επίσης έχουμε  καχεξία των πρέμνων, περιορισμένη έκπτυξη οφθαλμών ,μείωση της παραγωγής και σταδιακή αποξήρανση βραχιόνων.

•Αποπληξία:
Στην αποπληξία έχουμε απότομη μάρανση και ξήρανση φύλλων και σταφυλιών και ταχύτατη νέκρωση ολόκληρου του πρέμνου ιδίως σε περιόδους μεγάλης ζέστης, οπότε και οι ανάγκες σε νερό είναι μεγάλες.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

1.Ηλικία των πρέμνων με τα μεγάλης ηλικίας πρέμνα να είναι πιο ευάλωτα,
2.οι καταπονήσεις  του φυτού
3.το μέγεθος των κλαδοτομών
4.το φυτωριακό υλικό
5.το σύστημα τουκλαδέματος
6.η ευαισθησία των ποικιλιών

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

• Χρήση υγιούς πολλ/κού υλικού.
• Κλάδευουμε τα προσβεβλημένα πρέμνα στο τέλος και κάνουμε απολύμανση των εργαλείων κλαδέματος.
• Πραγματοποιούμε όψιμο και με ξηρό καιρό κλάδεμα.
• Προχωρούμε σε σήμανση των μολυσμένων πρέμνων κατά την καλοκαιρινή περίοδο.
• Κάνουμε απολύμανση των μεγάλων τομών κλαδέματος.
• Απομακρύνουμε  και καίμε  τα μολυσμένα πρέμνα.
• Εφαρμόζουμε ισορροπημένη λίπανση και κανονικά ποτίσματα.

Χημική καταπολέμηση δεν υπάρχει.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

1. Ο κορμός και οι βραχίονες μεταχρωματίζονται σε καστανό χρώμα ,νεκρώνονται και σκληραίνουν.

3.Στα φύλλα  είναι μικρά και εμφανίζουν παρμόρφωση, κιτρίνισμα, περιφερειακή νέκρωση , ξήρανση και τελικά απόπτωση.

3.Οι κληματίδες  είναι νάνες  με μικρά μεσογονάτια διαστήματα

4. οι καρποί μέχρι την άνθηση αναπτύσονται κανονικά, στη συνέχεια όμως προυσιάζεται πτώση των άνθεων, μικροραγία και αδυναμία ωρίμανσης.

4.Στο σύνολο του φυτού μπορεί να παρουσιαστεί ημιπληγία ή αποπληξία.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1.  Αφαίρεση των προσβεβλημένων κλάδων ή βραχιόνων.

2. Χρησιμοποίηση υγειούς πολ/κού υλικού.

3. Συλλογή και κάψιμο όλων των νεκρών δένδρων που αποτελούν ξενιστές του παθογόνου.

4. Όψιμο κλάδεμα

5. Κλάδεμα με ξηρό καιρό και ψεκασμός των δένδρων ή επάλειψη των τομών με benomyl.

6. Αποφυγή πολλών και μεγάλων τομών κοντά στο κορμό ή στη  διακλάδωση των βραχιόνων και αποφυγή κοπής  βλαστού ή κλαδιού από τη βάση του.

7. Συνδυασμένη καταπολέμηση ( benomyl+ Fusarium lateritium).

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Στα υπέργεια μέρη του φυτού σχηματίζονται  αρχικά υπόλευκοι,μαλακοί και λείοι όγκοι, οι οποίοι στη συνέχεια γίνονται σκουρόχρωμοι, σκληροί και τραχείς προκαλώντας  ξήρανση βραχιόνων, νανισμό,  μείωση παραγωγής, καχεξία, χλώρωση και νέκρωση.

• Ευνοϊκές συνθήκες:
Για την πραγματοποίηση της μόλυνσης απαραίτητη είναι η ύπαρξη πληγών και  θερμοκρασίες 14-28 ⁰C , ενώ το βακτήριο αδρανοποιείται σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 30 ^οC.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

1. Χρησιμοποίηση υγιούς πολλ/κού υλικού.
2. Προληπτική βιολογική καταπολέμηση  με το Agrobacterium radiobacter
3. Απολύμανση των εργαλείων που χρησιμοποιούμε στον εμβολιασμό και στο κλαδέμα με φορμόλη και οινόπνευμα.
4. Αποφυγή της καλλιέργειας σε μολυσμένο έδαφος,
5. Αποφυγή τραυματισμού των φυτών,
6. Καταπολέμηση νηματωδών και εντόμων.
7. Θεραπεία των όγκων με επάλειψη τους με Bacticin.

ΣΥΜΠΤΏΜΑΤΑ

• Κληματίδες:
  διπλοί κόμβοι, βραχυγονάτωση, διχάλωση, δεσμίωση, σκούπα μάγισσας. Ενδοκυττάρια κορδόνια!!!
• Φύλλα:
  παραμορφώσεις, ακανόνιστα νεύρα-σχήμα βεντάλιας, ασυμμετρία ελάσματος, βαθύτερες εγκολπώσεις, περισσότεροι και οξύτεροι οδόντες, ποικιλοχλώρωση, κίτρινο μωσαϊκό, περινεύριος μεταχρωματισμός, μικροφυλλία.
• Ράγες:
  ραγόπτωση, μικροραγία, ανισοραγία, ασπερμία.
  • Μειωμένη ανάπτυξη και ριζικό σύστημα, μείωση παραγωγής, μικρή διάρκεια ζωής, αποξήρανση.
• Διαφορετικές φυλές του ιού προκαλούν διαφορετικά συμπτώματα (ριπιδοειδές φύλλο, κίτρινο μωσαϊκό, περινεύριος μεταχρωματισμός).

Ο ιός μπορεί να εξαλειφθεί με διατήρηση των μολυσμένων φυτών σε Θ=33-38 oC για 4-6 εβδομάδες

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

• Χρήση υγιούς πολλ/κού υλικού.
• Αγρανάπαυση 10 ετών.
• Εκρίζωση μολυσμένων αμπελιών-ριζών και κάψιμο.
• Νηματωδωκτονία (φορείς).
•  Χρήση ανθεκτικών υποκειμένων, ποικιλιών, υβριδίων.

• Χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα: αυλακώσεις και βοθρία επί του ξύλου του κορμού, που αποκαλύπτονται μετά την αφαίρεση του φλοιού.

• Μειωμένη ανάπτυξη, αδύνατες κληματίδες που συχνά δεν παράγουν σταφύλια, καθυστέρηση στην έκπτυξη των οφθαλμών, νανισμός, μειωμένη παραγωγή, περιορισμένη διάρκεια ζωής.  Παθογόνο: οιός Grapevine rupestris stem pitting-associated virus (GRSPaV).

• Μετάδοση: σημαντικός παράγοντας μόλυνσης είναι το μολυσμένο πολλ/κό υλικό