ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΑΝΘΟΚΟΜΙΚΩΝ  

Μύκητες:

Ωίδιο τριανταφυλλιάς, Σκωρίαση τριανταφυλιάς, Σκωρίαση γαρυφαλλιάς, Μελανή κηλίδωση τριανταφυλλιάς, Σκωρίαση χρυσάνθεμου, Βοτρύτης, Αδρομυκώσεις, Έλκη στελέχους και σημείων εμβολιασμού.

Βακτήρια :

Βακτηριακό έλκος γαρυφαλλιάς, Βακτηριακός νανισμός, Καρκίνος τριανταφυλλιάς.

Ιώσεις :

Διάφορες.

ΩΙΔΙΟ

 ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Το ωϊδιο είναι σοβαρότερη ασθένεια της τριανταφυλλιάς η οποία προσβάλει τα φύλλα, τους βλαστούς, τους οφθαλμούς και τα άνθη .

    • Βλαστοί:

    Η μόλυνση εμφανίζεται  στους νεαρούς βλαστούς με την μόλυνση να παρουσιάζεται με την έκπτυξη των οφθαλών.
    Δεν ανοίγουν τα τριαντάφυλλα και έχουμε εμφάνιση παραμορφώσεων στα όργανα  και καχεξία του φυλλώματος .

    • Άνθη:

    Στα άνθη προσβάλλονται οι ποδίσκοι, τα σέπαλα και ο κάλυκας .
    Η προσβολή στα άνθη παρουσιάζεται πριν αυτά ανοίξουν.

    • Φύλλα:

    Στην επάνω επιφάνεια των φύλλων έχουμε την  εμφάνιση ελαφρώς υπερυψωμένων περιοχών χρώματος ανοικτού ερυθρού οι οποίες αργότερα σκεπάζονται  από μία λευκή αλευρώδη εξάνθηση .
    Στα φύλλα μπορεί επίσης να παρουσιαστεί παραμόρφωση, κατσάρωμα, συστροφή και φυλλόπτωση.

 

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

  •   Με την εμφάνιση της νεαρής βλάστησης εφαρμόζουμε τα ακόλουθα μέτρα:
  1. Επαναλαμβανόμενες επεμβάσεις με θειάφι σε θερμοκρασίες μικρότερες των 320C.
  2. Ψεκασμούς  με διασυστηματικά μυκητοκτόνα (benomyl, carbedazim, thiophanate-methyl, imazalil, triadimefon) . Οι ψεκασμοί ξεκινούν με την εμφάνιση των συμπτωμάτων και επαναλαμβάνονται  ανά 7-14 ημέρες .
  • Στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδου αφαιρούμε και καταστρέφουμε τα προσβεβλημένα στελέχη και φύλλα.

 

ΣΚΩΡΙΑΣΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Προσβολές της ασθένειες εμφανίζονται στα  φύλλα, στα στελέχη και στα άνθη.

  • Φύλλα:
    Κατα την περίοδο της άνοιξης, στην πάνω επιφάνεια των φύλλων  σχηματίζονται πορτοκαλί ή καστανές κηλίδες ενώ στην κάτω επιφάνεια εμφανίζονται πορτοκαλί φλύκταινες.
    Σε προχωρημένο στάδιο προκαλείται  πτώση των φύλλων.
  • Στελέχη:
    Στα στελέχη σχηματίζονται  φλύκταινες οι οποίες  προκαλούν παραμορφώσεις και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν και νεκρώσεις.

Το χρώμα των φλυκταινών μπορεί να ποικίλει. ο χρωματισμός τους επηρεάζεται από το στάδιο του βιολογικού κύκλου στο οποίο βρίσκεται το παθογόνο.

 

Ευνοϊκές συνθήκες:
Κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη της νόσου είναι η ύπαρξη υγρασίας  και μέσης θερμοκρασίας 18-21 oC.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ 

Η αντιμετώπιση της ασθένειας γίνεται με :

  1. Αφαίρεση και καταστροφή των προσβεβλημένων βλαστών και φύλλων.
  2. Περιορισμό της υγρασίας στα θερμοκήπια.
  3.  Ψεκασμούς με ocycarboxin, triforine, mancozeb,benodanil.
ΣΚΩΡΙΑΣΗ ΓΑΡΥΦΑΛΙΑΣ

Συμπτώματα

Προσβάλλει τα φύλλα και τα στελέχη.

Στην αρχή  σχηματίζονται ελαφρά υπερυψωμένες μικρές κηλίδες ανοιχτού πράσινου χρώματος, .
Στη συνέχεια σχηματίζονται φλύκταινες που περιέχουν ουρεδοσπόρια.
Τα προσβεβλημένα φυτά γίνονται καχεκτικά, νάνα, και τα φύλλα τους συστρέφονται πρός τα πάνω.
Όταν η προσβολή είναι έντονη  τα φυτά γίνονται χλωρωτικά και ξηραίνονται.

Διάδοση:
Η εξάπλωση της ασθένειας γίνεται από μοσχεύματα, τις σταγόνες της βροχής ή του ποτίσματος και τον αέρα.

Ευνοϊκές συνθήκες:
Ευνοϊκές συνθήκες ανάπτυξης της νόσου αποτελούν η υψηλή σχετική υγρασία και σταγόνες νερού .

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η αντιμετώπιση της νόσου γίνεται  :

  1. Με αποφυγή  διαβροχής του φυλλώματος.
  2. Με χρήση ανθεκτικών ποικιλιών.
  3. Με καλό αερισμό.
  4. Με αφαίρεση και καταστροφή των προσβεβλημένων φυτών.
  5. Με χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού.
  6. Με βιολογική αντιμετώπιση (Verticillium lecanii ).
  7. Και με εβδομαδιαίους ψεκασμούς  με zineb, maneb, thiram, chlorothalonil, triadimefon.
ΜΕΛΑΝΗ ΚΗΛΙΔΩΣΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ

Η μελανή κηλίδωση της τριανταφυλλιάς  είναι ευρύτατα διαδεδομένη στην Ευρώπη, σε υπαίθριες καλλιέργειες, συχνά επιδημική και μπορεί να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα.

 ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Προσβαλόμενα μέρη του φυτού  είναι τα σέπαλα και τα πέταλα ανθέων, τα φύλλα και οι μίσχοι, .

Στην πάνω επιφάνεια  των φύλλων  σχηματίζονται κυκλικές ή ακανόνιστου σχήματος  μελανές κηλίδες.  Οι κηλίδες αυτές  ενώνονται με τις διπλανές τους και έχουν μια χαρακτηριστική πτερωτή, ακτινωτή  περιφέρεια .
Οι ιστοί που βρίσκονται γύρω από τις κηλίδες κιτρινίζουν με αποτέλεσμα να έχουμε  χλώρωση και πτώση των φύλλων.
Στους ετήσιους βλαστούς μπορεί να εμφανιστούν κάποιες μολύνσεις  ως ελαφρά υπερυψωμένες  κηλίδες χρώματος ερυθρού-ιώδες.

  • Ευνοϊκές συνθήκες:
    Ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της ασθένειας αποτελούν η  υψηλή σχετική υγρασία και εύρος θερμοκρασίας 15-27 οC
    Για να βλαστήσουν τα κονιδία και να γίνει η  μόλυνση πρέπει  οι φυτικές επιφάνειες να είναι βρεγμένες.

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η αντιμετώπιση της νόσου γίνεται  :

  1. Με συλλογή και κάψιμο των προσβεβλημένων τμημάτων .
  2. Με περιορισμό της υγρασίας ,κάτι το οποίο μπορούμε να πετύχουμε με αραιή φύτευση με αποφυγή διαβροχής του φυλλώματος και με καλό αερισμό.
  3. Με εφαρμογή ψεκασμών με βορδιγάλειο πολτό ή χαλκούχα ή chlorothalonil, cyproconazole, triforine, κατά την χειμερινή περίοδο.
  4. Με εφαρμογή ψεκασμών  ανά διαστήματα των  7-10 ημερών με zineb, maneb, mancozeb, captan, ferbam, azoxystrobin, chlorothalonil.
ΣΚΩΡΙΑΣΗ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΟΥ

Το χρυσάνθεμο προσβάλλεται από τα ακόλουθα δύο είδη σκωριάσεων:

  • την Καστανή Σκωρίαση και
  • τη Λευκή Σκωρίαση.
  1. Καστανή Σκωρίαση (μικρής οικονομικής σημασίας): εμφάνιση κιτρινωπών κηλίδων στις δύο επιφάνειες του ελάσματος. Στη συνέχεια σχηματίζονται σκοτεινές καστανές φλύκταινες και γύρω από αυτές δακτύλιοι με τις δευτερογενείς φλύκταινες μέσα στις οποίες σχηματίζονται οι ουρεδοσωροί με τα ουρεδοσπόρια του παθογόνου. Τα προβεβλημένα φύλλα τελικά ξηραίνονται. Στα προσβεβλημένα όργανα (φύλλα ή σέπαλα) σχηματίζονται και οι τελειοσωροί με τα τελειοσπόρια του παθογόνου.
  2. Λευκή Σκωρίαση (συχνά προκαλεί σοβαρά προβλήματα): τα φύλλα μολύνονται με τα αερομεταφερόμενα βασιδιοσπόρια προκαλώντας την εμφάνιση ανοιχτών πράσινων-κιτρινωπών κηλίδων που αργότερα γίνονται ανοικτές καστανές. Οι τελειοσωροί με τα τελειοσπόρια σχηματίζονται στην κάτων επιφάνεια του φύλλου μέσα σε υπερυψωμένες φλύκταινες με ρόδινο-λευκωπό χρώμα. Τα τελειοσπόρια σχηματίζονται μέσα στις φλύκταινες και συνήθως είναι δικύτταρα. Αυτά βλαστάνουν από ένα ή περισσότερα κύτταρα και παράγουν τα βασίδια με τα βασιδιοσπόρια του μύκητα.

 

Ευνοϊκές συνθήκες:

Για την ανάπτυξη της Καστανής Σκωρίασης απαιτείται υψηλή σχετική υγρασία ή η ύπαρξη σταγόνων νερού στην επιφάνεια των φύλλων.

Για την ανάπτυξη της Λευκής Σκωρίασης απαιτείται υψηλή σχετική υγρασία και θερμοκρασία 17 οC.

 

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η αντιμετώπιση της νόσου γίνεται  :

  1. Με Καταστοφή των φυτικών υπολειμμάτων.
  2. Με χρήση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού.
  3. Με εκτέλεση επεμβάσεων με azoxystrobin, triforine, triadimefon,  propiconazole,oxycarbpxin

 

Αφήστε μια απάντηση