Η μελιτζάνα καλλιεργείται στο ύπαιθρο και στα θερμοκήπια.
Το φυτό της μελιτζάνας είναι όρθιο, εύρωστο, συμπαγές με 3-5 κύριους πλάγιους βλαστούς.
Καταναλώνεται ως κύρια τροφή, ορεκτικό (τουρσί) και γλύκισμα.
Είναι πλούσια σε βιταμίνες A, C, νιασίνη, θειαμίνη και ριβοφλαβίνη.
Καλλιεργητικές φροντίδες
Σπορά και μεταφύτευση
Η σπορά της μελιτζάνας πραγματοποιείται την περίοδο Ιανουάριου-Μάρτιου σε δίσκους που περιέχουν τύρφη ή μείγμα τύρφης περλίτη και βερμικουλίτη σε αναλογία 3:2:1 κατ' όγκο.
Σε 6-8 ημέρες και σε θερμοκρασία 24-30°C ή σε 15 ημέρες και σε θερμοκρασία χαμηλότερη από 13°C έχουμε το φύτρωμα του σπόρου
Όταν τα σπορόφυτα αποκτήσουν 2-3 πραγματικά φύλλα μεταφυτεύονται σε δίσκους χωρισμένους σε θέσεις .
Όταν τα σπορόφυτα αποκτήσουν 4-5 πραγματικά φύλλα μεταφυτεύονται στο χωράφι ή στο θερμοκήπιο σε γραμμές.
Η απόσταση μεταξύ των γραμμών είναι 80-100 εκ. και η απόσταση από φυτό σε φυτό πάνω στη γραμμή είναι 50- 60 εκ. .
Τα σπορόφυτα αναπτύσσονται καλύτερα σε θερμοκρασίες 20- 25°C/16-20°C ημέρα/ νύχτα και σε εδάφη που έχουν pH 6,0-7,2 .
Σε ένα στρέμμα φυτεύονται 1.600-2.500 φυτά.
Λίπανση
Σε ένα στρέμμα εφαρμόζονται πριν ή κατά τη μεταφύτευση Ν 5-10 κιλά, Ρ205 20- 30 κιλά και Κ20 15-20 κιλά.
Όλος ο Ρ και η μισή ποσότητα Ν και Κ εφαρμόζεται πριν ή κατά τη μεταφύτευση και η υπόλοιπη ποσότητα Ν και Κ σε 2-3 ισόποσες δόσεις συνήθως μετά από κάθε συγκομιδή.
Συγκομιδή
Η στρεμματική απόδοση της υπαίθριας καλλιέργειας είναι 2,5-3,3 τόνοι ενώ της θερμοκηπιακής καλλιέργειας 7-8 τόνοι.