Καλλιεργώ ντομάτα

Η  καλλιεργείται της τομάτας γίνεται τόσο υπαίθρια όσο και σε θερμοκήπια.
Καλλιεργείται για τους καρπούς της, οι οποίοι είναι πλούσιοι σε βιταμίνες, ανόργανα άλατα και ωφέλιμα οξέα και καταναλώνο­νται νωποί, μαγειρεμένοι ή ως βιομηχανικό προϊόν.

καλλιεργητικές φροντίδες

Σπορά και μεταφύτευση

Η τομάτα σπέρνεται  από Δεκέμβριο ως Μάρτιο σε δί­σκους που περιέχουν τύρφη ή μείγμα τύρφης περλίτη και βερμικουλίτη σε αναλογία 3:2:1 κατ' όγκο.
Ο σπόρος της φυτρώνει σε 5 ημέρες σε θερμοκρασία 24-27 °C (δες και εδώ) .
Η μεταφυύτευση των σποροφύτων στο θερμοκήπιο ή στο χωράφι πραγματοποιείται όταν απο­κτήσουν 4-5 πραγματικά φύλλα σε γραμμές που απέχουν 80-100 εκ. μετα­ξύ τους ενώ η απόσταση από φυτό σε φυτό πάνω στη γραμμή είναι 50 εκ.
Σε ένα στρέμμα φυτεύονται σε υπαίθρια καλλιέργεια 1.000-1.800 και σε θερμοκηπιακή καλ­λιέργεια 1.800-2.500 σπορόφυτα.
Τα σπορόφυτα στην οριστική τους θέση αναπτύσσονται καλύτερα σε θερμοκρασίες 18-23/15 -17°C (ημέρα/ νύχτα) και σε έδαφος που έχει pΗ 5,5-7,0.

Λίπανση

Σε ένα στρέμμα εφαρμό­ζονται Ν 10-20 κιλά (αμμωνιακή μορφή), Ρ205 15-20 και Κ20 20-25 κιλά.
Όλη η ποσότητα του Ρ205 και η μισή ποσότητα του Ν και του Κ20  εφαρμόζο­νται πριν ή κατά τη μεταφύτευση και η υπόλοιπη ποσότητα του Ν και του Κ20 κάθε 10-15 ημέρες αρχίζοντας μετά την καρπόδεση της πρώτης ταξι­ανθίας.

Συγκομιδή

Η στρεμματική απόδοση της υπαίθριας καλλιέργειας είναι  4,5-7 τόνοι τομάτες ενώ της  θερμοκηπιακής καλλιέργειας είναι 10-15 τό­νοι.
Η ωρίμανση των καρπών πραγματοποιείται  σε 40-60 ημέρες μετά την καρπόδεση.
Οι ντομάτες  που προορίζονται για την αγορά συγκομίζονται όταν κοκκινίσουν κατά το 1/3 στην κορυφή, ενώ εκείνοι που προορίζονται για  κατανάλωση σε σύντομο χρονικό διάστημα  συ­γκομίζονται κόκκινοι.

 

Υποστήλωση

Στις αναρριχώμενες ποι­κιλίες τα φυτά στηρίζονται στο θερμοκήπιο σε σπάγκο που δένεται σε οριζόντια σύρματα για να αναπτύσσονται κατακόρυφα και μονοστέλεχα.
Σε υπαίθρια καλλιέργεια τα φυτά στηρίζονται σε πασσά­λους ή καλάμια.
Σε υπαίθρια καλλιέργεια συνήθως α­φήνουμε δύο βλαστούς για να υπάρχει επαρκής βλάστηση, η οποία θα προστατεύει τις τομάτες από τον ήλιο.
Ως προς το κλάδεμα  αφήνεται να ανα­πτυχθεί ο κεντρικός βλα­στός και αφαιρούνται σε τακτά χρονικά διαστήμα­τα όλοι οι δευτερεύοντες βλαστοί.

Στις αυτοκλαδευόμενες ποικιλίες η ανάπτυξη του κυρίου στελέχους και των δευτερευόντων βλαστών σταματά νωρίς και δημιουργείται ένα συμπαγές θαμνώδες φυτό.
Οι ποικιλίες αυτές όταν καλλιεργούνται για βιομηχα­νική χρήση δεν υποστυ­λώνονται, ενώ όταν καλ­λιεργούνται για την παρα­γωγή καρπών για νωπή κατανάλωση στηρίζονται σε σύρματα που απλώ­νονται δεξιά και αριστερά των φυτών.

 

Αφήστε μια απάντηση