καλλιεργώ πεπόνι

Η πεπονιά καλλιεργείται για τους καρπούς της, οι οποίοι καταναλώνονται ώριμοι. Οι βλαστοί της πεπονιάς έρπουν στο έδαφος ή αναρριχώνται, όταν βρουν στηρίγματα.

Οι διάφοροι τύποι πεπο­νιών που καλλιεργούνται κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες:

α) μικρά κα­λοκαιρινά πεπόνια,

β) δικτυωτά καλοκαιρινά πεπόνια και

γ) χειμωνιάτι­κα πεπόνια.

Kαλλιεργητικές φροντίδες

Σπορά και μεταφύτευση.

Συνήθως γίνεται απευθείας σπορά στο θερμοκή­πιο ή στο χωράφι.Όταν όμως θέλουμε πρώιμη παραγωγή μετα­φυτεύουμε  αναπτυγμένα σπορόφυτα. Για να παραχθούν τα σπορόφυτα ο σπόρος σπέρνεται σε τελάρα και  φυτρώνει σε 2-4 ημέρες . Μόλις εμφανισθούν οι κοτυληδόνες (όταν είναι ακόμα κλειστές) μεταφυ­τεύονται σε ατομικά γλαστράκια ή σε δίσκους χωρισμένους σε θέσεις και αναπτύσσονται σε σπορείο στο οποίο η θερ­μοκρασία είναι 21-23 την ημέρα και 17- 18°C τη νύχτα.

Τα σπορόφυτα όταν αποκτήσουν 4-6 πραγμα­τικά φύλλα μεταφυτεύο­νται στο θερμοκήπιο ή στο χωράφι.

Απόσταση φύτευσης μεταξύ των γραμμών είναι  100-120 εκ.  και από φυτό σε φυτό πάνω στη γραμμή 80-100 εκ.

Σε ένα στρέμμα φυτεύονται υ­παίθρια 500-600 αυτόρρι­ζα (μη εμβολιασμένα) σπορόφυτα ή 300 εμβολι­ασμένα σπορόφυτα και στα θερμοκήπια 1.500­1.600 σπορόφυτα.

Η πε­πονιά προτιμά εδάφη που έχουν pΗ 6-8.

Κλάδεμα δεν απαιτείται όταν τα φυτά αναπτύσσονται στο έδαφος.

Κλάδεμα όμως απαιτείται όταν τα φυτά αναπτύσσονται σε υποστηρίγματα  με στόχο την  πρωίμιση της παραγωγής.
Σ' αυτή την περίπτωση το φυτό κορυφολογείται πάνω από το 2° φύλλο και από τις μασχάλες των φύλλων αναπτύσσονται δύο βλαστοί 2ης τάξης, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τη στήριξη του φυτού. Από τις μασχάλες των παραπάνω βλαστών αναπτύσσονται βλαστοί 3ης τάξης, οι οποίοι κορυφολογούνται μετά το 5° φύλ­λο και σε αυτούς τους βλαστούς σχηματίζονται οι καρποί.

Λίπανση

Σε ένα στρέμμα εφαρμό­ζονται πριν τη σπορά (ή μεταφύτευση) Ν 15-20 κιλά (αμμωνιακή μορφή), Ρ205 10-15 κιλά και Κ20 20-25 κιλά. Όλη η ποσό­τητα του Ρ205 και του Κ20 και η μισή ποσότητα του Ν εφαρμόζονται πριν ή κατά τη σπορά και η υπό­λοιπη μισή ποσότητα του Ν (νιτρική μορφή) όταν αρχίσουν να αναπτύσσο­νται οι δευτερεύοντες βλαστοί.

Συγκομιδή

Όταν τα πεπόνια αποκτήσουν το τελικό μέγεθος, περιορίζονται τα ποτίσματα για να γίνουν γλυκά (διευκολύνεται η συγκέντρωση σακχάρων).

Τα καλοκαιρινά πεπόνια έχουν άρωμα, ενώ τα χειμωνιάτικα δεν έχουν .
Τα χειμωνιάτικα είναι πιο γλυκά από τα καλοκαιρινά και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη συγκομιδή .

Η στρεμματική απόδοση  υπαίθριας καλλιέργειας είναι 2,5-3,5 τόνοι, ενώ της  θερμοκηπιακής καλλιέργειας 4,5-7,0 τόνοι πεπονιών.

Αφήστε μια απάντηση